เพิ่มหนังสือเข้าตะกร้าเรียบร้อยแล้วค่ะ

ค้นหา
Thai
All Categories
    Menu Close

    หอมกลิ่นอบเชย

    นักเขียน: นิลธารา
    สำนักพิมพ์: นิลธารา
    0Types Available
    อบเชย คือเครื่องเทศชนิดหนึ่งที่ช่วยชูกลิ่นหอมของอาหารอย่างเช่นพะโล้ได้เป็นอย่างดี แต่สำหรับชีวิตจริงแล้วนั้น เธอคือสิ่งที่มีค่าที่สุดที่ไม่ได้เป็นเพียงเครื่องเทศ แต่เธอคือหัวใจสำคัญ ที่ทำให้ฉันสามารถลุกขึ้นได้ใหม่อีกครั้ง เพราะเธอคือรักแรกของฉัน ที่จะคงอยู่ตราบที่ยังมีลมหายใจ

    รักแรกของคุณเป็นอย่างไรกันบ้าง แล้วคุณยังจำเรื่องราวในวันนั้นได้อยู่ไหม สำหรับฉันแล้ว แม้กาลเวลาจะพัดผ่านไปนานเพียงใด ภาพทรงจำเหล่านั้นยังคงตราตรึงอยู่ในหัวใจของฉันไม่เคยเสื่อมคลาย รักแรกของฉัน…กับการแอบรักเพื่อนคนหนึ่งที่มีชื่อว่า… “อบเชย”

    เธอคือความทรงจำ มิตรภาพ และความรัก ที่จะตราตรึงอยู่ในหัวใจของฉันไม่มีวันเสื่อมคลาย เหมือนกับ กลิ่นอบเชย ที่ส่งกลิ่นหอมรัญจวนใจและจะไม่มีวันจางหายไป ตราบนิจนิรันดร์... 

    รายละเอียดผลิตภัณฑ์
    RatePG-13
    ประเภทหนังสือFree

    สินค้าชิ้นนี้สามารถลงความคิดเห็นได้ หลังจากทำการสั่งซื้อแล้วเท่านั้น

    นันท์ | 25/11/2564 23:06
    นันท์
    เรื่องราวเรียบเรื่อยไปนิดนึงนะคะ แต่สำนวนภาษาการเล่าเรื่องอ่านได้ลื่นไหลดีค่ะ หัก 1 ดาวกับคำผิดประปรายนะคะ
    ความคิดเห็นนี้มีประโยชน์หรือไม่ 0|0 ใช่ ไม่
    กรกนก | 17/11/2564 13:09
    กรกนก
    สนุกดีค่ะ
    ความคิดเห็นนี้มีประโยชน์หรือไม่ 0|0 ใช่ ไม่
    กางเรือใบ | 17/11/2564 0:12
    เป็นกำลังใจในการพัฒนาฝีมือต่อไปน้า
    ไรท์เป็นคนใต้รึเปล่าคะ อิๆ พอดีว่าเราไปสะดุดกับคำว่ารถเครื่อง และได้ลูกสาว เลยคิดว่าน่าจะใช่ค่ะ ถ้าคิดผิดก็ขอโทษด้วยน้า

    สำหรับเนื้อเรื่องโดยรวมก็โอเค อ่านง่าย เข้าใจง่าย ไม่ซับซ้อน แต่ส่วนตัวคิดว่ามันขาดธรรมชาติของความไหลลื่นไปหน่อย เหมือนจงใจให้สิ่งต่างๆเกิดขึ้นตามที่ไรท์กำหนด อารมณ์ประมาณว่าไปสวนสัตว์แล้วต้องนั่งในรถที่จัดไว้ให้ ไม่สามารถเดินชมวิวได้เอง (เปรียบเทียบแบบนี้ ไม่รู้ไรท์จะเข้าใจรึเปล่านะ 555)

    การบรรยายอบเชย ส่วนตัวคิดว่าทำได้ดีค่ะ เห็นภาพตาม การบรรยายตอนดราม่า ก็แอบมีน้ำตาซึมเล็กๆ

    ในส่วนเนื้อเรื่อง คิดว่าสิ่งที่อบเชยเขียน ควรเป็นไดอารี ที่มอบให้หอมตอนเรียนจบประมาณนั้น เพราะสิ่งที่เขียนกันในเฟรนด์ชิพส่วนใหญ่จะไม่ค่อยมีใครอยากให้คนอื่นมาอ่านนอกจากเจ้าของ (คนอื่นที่มาเขียนเฟรนด์ชิพต่อ)

    ส่วนคำผิดหรือตกหล่นก็มีพบหลายจุด เช่น หน้าแรก คำว่าลูกสาวคนเดียว ตกคำว่าคนไป, หน้าถัดไป คำว่าค่าราชการ น่าจะหมายถึงข้าราชการ

    ตอนจบดี มีคติสอนใจ แต่นั่นแหละการมาพบกันดูตั้งใจเกินไปหน่อย หนึ่งปีมี 365 วัน อบเชยก็บังเอิญมา ตรงกับวันที่หอมเจอเฟรนด์ชิพแล้วอยากจะย้อนความหลังพอดี
    ความคิดเห็นนี้มีประโยชน์หรือไม่ 0|0 ใช่ ไม่